Bu başlangıç, elektrikli araç akülerine daha fazla enerji paketlemek istiyor
Bu katı hal pil teknolojisinin ticarileşmesine hala yıllar var -Solid Power, 2028 yılına kadar yılda 800.000 araba için yeterli malzeme üretmeyi planlıyor- ancak pratik olduğu kanıtlanırsa, piller elektrikli araçların performansını önemli ölçüde artırabilir.
Ancak Solid Power gelecekte tam pil üretmeyecek ve satmayacak. Bunun yerine, diğer pil üreticilerine katı elektrolit malzeme sağlayacak, diyor CEO Doug Campbell.
Elektrolit mekikleri, şarj olurken veya gücü serbest bırakırken bir pilin içinde şarj olur. Günümüzde elektrikli araçlara güç sağlayan lityum iyon pillerde elektrolit sıvıdır; katı hal piller, şarjı taşımak için pilin diğer katmanları arasında ezilen katı bir elektrolit tabakası kullanır.
Yaklaşım, pil kimyası için yeni seçeneklerin kilidini açar. Özellikle, lityum metal ve silikon bazlı kimyalar, hücrede sıvı elektrolit ile birleştirildiğinde kararsız veya güvensizdir, ancak bunun yerine bir katı değiştirildiğinde teoride kullanılabilir.
Sonuç, daha küçük bir alana daha fazla enerji toplayabilen bir pil olacaktı; bu, arabaların şarjı bitmeden daha uzağa gidebileceği anlamına geliyordu. Campbell, Solid Power’ın pillerinin sonunda lityum iyon pillerin enerji yoğunluğunu yaklaşık yarı yarıya artırabileceğini, bu nedenle şarj edilmeden önce 350 mil giden bir aracın menzilini 500 milin üzerine çıkarabileceğini söylüyor.
Campbell, sıvıyı boşaltmanın daha güvenli hücreler oluşturmayı da kolaylaştıracağını ekliyor. Lityum iyon piller, alev almamalarını veya patlamamalarını sağlamak için korumalarla tasarlanmış olsa da, sıvının çıkarılması bu maliyetli ilavelere olan ihtiyacı ortadan kaldıracaktır. Birlikte birçok hücreden oluşan pil paketleri, iç sıcaklık kontrolleri ve güvenlik sistemleri daha az alan gerektirdiğinden daha yoğun olabilir.
Argonne Ulusal Laboratuvarı’ndaki malzeme bölümünde kimyager ve pil araştırmacısı Lei Cheng, pil hücrelerinden sıvı elektrolit alma kavramının yeni olmadığını söylüyor. Ancak yıllardır katı piller üzerine yapılan araştırmaların çoğu, polietilen oksit gibi organik polimerlerin kullanımına odaklandı.