Plastiğinizin geri dönüştürüldüğünü mü düşünüyorsunuz? Tekrar düşün.

Ancak bazı eyaletler ilerlemeyi gerçekten engelleyen politikalar oluşturdu. Endüstri lobicileri, plastiklerin, özellikle de plastik poşetlerin kullanımının yasaklanmasını veya sınırlandırılmasını önleyen eyalet düzeyinde yasaların oluşturulmasına giderek daha fazla yardımcı oluyor. Şu anda bir düzineden fazla eyalette, plastikleri sınırlayan yönetmelikleri önlemek için önleyici yasalar mevcut, ancak aynı eyaletlerden bazıları aynı zamanda önleyici yasaları da çıkarmaya çalışıyor.

Temel olarak, plastik kirliliği krizini çözmek için toplumun temel sorunu çözmesi gerekiyor: Plastikler şaşırtıcı derecede karlı ve ucuz.

Walker-Franklin, geri dönüşümü iyileştirmenin ve istenmeyen sağlık etkilerini ve çevre sorunlarını önlemenin bir yolunun, plastik üretim sürecini basitleştirmek ve standartlaştırmak olacağını söylüyor. UNEP’e göre, şu anda plastik üretiminde 10.000’den fazla kimyasal kullanılıyor ve bunların 3.200’den fazlası insanlara ve yaban hayatına zarar verme potansiyeli taşıyan “bir veya daha fazla endişe verici tehlikeli özelliğe” sahip. Binlercesinin sağlık etkileri veya temel özellikleri hakkında çok az şey biliniyor veya hiçbir şey bilinmiyor.

Geri dönüşümü iyileştirmenin bir başka yolu da, önce her şeyi ayırmak yerine, karışık polimerleri işleyerek faydalı malzemelere dönüştürmenin bir yolunu bulmak olabilir. O zamanlar MIT’de araştırmacı olan Julie Rorrer’in ortak yazarlığını yaptığı Ekim 2020 tarihli bir çalışmada anlatılan umut verici bir teknik, polipropilen ve polietileni propana dönüştürebilir. Aynı ay Science dergisinde yayınlanan bir çalışmada anlatılan başka bir süreç, kısmen tasarlanmış bir toprak bakterisi kullanılarak yaygın olarak tüketilen plastiklerin karışımlarını parçalayıp bunları biyoplastiğe yeniden dönüştürebiliyor.

Bazıları ise mikropların tüm bu atıkları geri dönüştürmek veya temizlemek için kullanılabileceği bir günün hayalini kuruyor. Fransız biyoteknoloji şirketi Carbios, ilk olarak kompostta keşfedilen bir enzimin tasarlanmış bir formunu kullanarak PET’i parçalamak ve geri dönüştürmek için Eylül 2021’de bir pilot tesis açtı; şu anda 2025’te açılacak tam ölçekli bir tesis inşa ediyor. Teorik olarak bu tür bir geri dönüşüm gerçekten döngüsel olabilir çünkü normalde geri dönüştürülmüş plastiklerde görülen bozulmanın çoğuna neden olan yüksek ısıyı gerektirmez.

2016 yılında Japonya’da keşfedilen bir mikrop Ideonella sakaiensisPET’i parçalayabilen iki enzim daha üretir. Bu mikrop özellikle ilgi çekicidir çünkü besin kaynağı olarak yalnızca plastikle yaşayabilen ilk tanımlanan mikroptur. MIT araştırmacısı Linda Zhong-Johnson, mikrobiyal genlerle uğraşarak enzimlerin daha verimli versiyonlarını yaratmak için çalışıyor. Şu ana kadar tespit ettiği bir mutasyon, orijinal vahşi formundan %30’a kadar daha verimli görünen bir enzim yaratıyor.

Talebin azaltılması

Temel olarak, plastik kirliliği krizini çözmek için toplumun temel sorunu çözmesi gerekiyor: Plastikler şaşırtıcı derecede karlı ve ucuz çünkü polimer üreticileri neden oldukları büyük zararın bedelini ödemiyor. Herhangi bir çözüm, küçük ve büyük politika ve davranış değişiklikleri gerektirecektir.

İlkine bir örnek olarak, Washington DC’deki politika yapıcılar 2010 yılında plastik poşetlere beş sentlik bir vergi uygulamaya koydular. Tahminler, kullanılan poşet sayısının hızla düştüğünü (bu uygulamanın uygulamaya konmasından sonraki aylarda yarıdan fazla bir oranda) gösteriyor. ve yerel su yollarında bulunan miktar bundan sonra %30 ile %70 arasında düştü. Bunun gibi görünen küçük değişiklikler, talebin azalmasına ve kirliliğin azalmasına katkıda bulunabilir. Bu arada, küresel bir EPR planı büyük bir değişimin örneği olabilir ve BM süreci statükoda başka büyük değişiklikler arıyor.

Elbette bu tür değişiklikler zor olacak, ancak işletmelere zarar vermeyecek şekilde kademeli olarak hayata geçirilebilirler, diyor Boachie: “Umudum, bahsettiğimiz şeyin büyümeyi ve başarıyı engelleyecek bir şey olmadığı gerçeğinden kaynaklanıyor. herhangi bir şirketin.” Tam tersine, alternatiflere yönelik teşvikler yaratmanın yeniliği teşvik edeceğini ve yeni işler yaratacağını ekliyor.

Connecticut tuz bataklığında gördüğüme benzer durumları tersine çevirmek için şüphesiz bu tür pek çok yeniliğe ihtiyaç duyulacak. Bir noktada, kuşların yuvalarını inşa ederken farkında olmadan topladığı plastik şeritlerin dalgalandığı birkaç balıkkartalı yuvasına rastladık. Daha sonra istiridyelerin arasındaki çamurun içine inatçı bir şekilde saplanmış vinil bir yangın hortumu bulduk. Çıkaramadım, küçük bir çakı ile de kesemedim. İstemeyerek de olsa bunu geride bıraktık.

Douglas Main bir gazeteci ve National Geographic’in eski kıdemli editörü ve yazarıdır.