Çin, üretken yapay zeka için kurallar koymayı beklemiyor
Geçen hafta, taslak düzenleme hakkında ve Çin hükümetinin henüz çok yeni olan bir teknoloji konusunda bu kadar hızlı harekete geçmesinin ne anlama geldiği hakkında konuşmak için CBC News podcast’i “Nothing Is Foreign”a gittim.
Podcast’te söylediğim gibi, düzenleme taslağını yapay zeka risklerine yönelik makul kısıtlamaların bir karışımı ve Çin’in teknoloji endüstrisindeki güçlü agresif müdahale geleneğinin bir devamı olarak görüyorum.
Taslak düzenlemedeki maddelerin çoğu, Batı’da AI eleştirmenlerinin savunduğu ilkelerdir.: üretici yapay zeka modellerini eğitmek için kullanılan veriler, fikri mülkiyeti veya gizliliği ihlal etmemelidir; algoritmalar, kullanıcılara ırk, etnik köken, yaş, cinsiyet ve diğer nitelikler temelinde ayrımcılık yapmamalıdır; Yapay zeka şirketleri, eğitim verilerini nasıl elde ettikleri ve verileri etiketlemek için insanları nasıl işe aldıkları konusunda şeffaf olmalıdır.
Aynı zamanda, diğer ülkelerin muhtemelen karşı çıkacağı kurallar da var. Hükümet, bu üretici yapay zeka araçlarını kullanan kişilerden, tıpkı Çin’deki herhangi bir sosyal platformda olduğu gibi, gerçek kimlikleriyle kayıt olmalarını istiyor. Yapay zeka yazılımının ürettiği içerik aynı zamanda “sosyalizmin temel değerlerini yansıtmalıdır”.
Bu gereksinimlerin hiçbiri şaşırtıcı değil. Çin hükümeti son yıllarda teknoloji şirketlerini sıkı bir denetim altına aldı, platformları gevşek ölçülülükten dolayı cezalandırdı ve kurulu sansür rejimine yeni ürünler dahil etti.
Belge, düzenleyici geleneğin anlaşılmasını kolaylaştırıyor: Çin’de kişisel veriler, algoritmalar, derin sahtekarlıklar, siber güvenlik vb. ile ilgili diğer kurallardan sık sık bahsediliyor. hükümetin teknoloji çağındaki yeni zorlukları işlemesine yardımcı olan kurallar ağı.
Çin hükümetinin yeni bir teknoloji fenomenine bu kadar hızlı tepki verebilmesi, iki ucu keskin bir kılıçtır. Carnegie Endowment for International Peace üyesi Matt Sheehan, her yeni teknoloji trendine ayrı ayrı bakan bu yaklaşımın gücü, “kesinliği, belirli sorunlara özel çözümler oluşturmasıdır” diye yazmıştı. “Zayıflık, düzenleyicilerin yeni uygulamalar veya sorunlar için yeni düzenlemeler hazırlamak zorunda kalmasıyla parça parça doğasıdır.” Hükümet yeni kurallarla oyunu oynamakla meşgulse, yapay zeka konusunda uzun vadeli bir vizyon hakkında stratejik düşünme fırsatını kaçırabilir. Bu yaklaşımı, meslektaşım Melissa’nın yakın zamanda açıkladığı gibi, yıllardır “son derece iddialı” bir AI Yasası üzerinde çalışan AB’ninkiyle karşılaştırabiliriz. (Yapay Zeka Yasası taslağının yakın tarihli bir revizyonu, üretken Yapay Zeka ile ilgili düzenlemeleri içeriyordu.)