Birdenbire herkes yapay zekayı nasıl düzenleyeceği hakkında konuşmak istiyor
Geçen hafta, OpenAI CEO’su Sam Altman, AI dil modellerinin riskleri ve potansiyeli hakkında konuşmak için bir ABD Senatosu komitesinin huzuruna çıktı. Altman, birçok senatörle birlikte yapay zeka için uluslararası standartlar çağrısında bulundu. Ayrıca ABD’yi teknolojiyi düzenlemeye ve AI’yı düzenlemek için Gıda ve İlaç İdaresi gibi yeni bir kurum kurmaya çağırdı.
Benim gibi bir yapay zeka politikası ineği için Senato duruşması hem cesaret verici hem de sinir bozucuydu. Cesaret verici çünkü konuşma, özensiz öz düzenlemeyi teşvik etmeyi bırakıp şirketleri fiilen sorumlu tutabilecek kurallara geçmiş gibi görünüyor. Sinir bozucu çünkü tartışma, yapay zeka politikasının son beş yılı aşkın süredir unutulmuş görünüyor. AI teknolojisini düzenlemeye yönelik mevcut tüm uluslararası çabalara bakan bir hikaye yayınladım. Buradan okuyabilirsiniz.
Bu şekilde hisseden tek kişi ben değilim.
“Kongre’nin sıfırdan başladığını öne sürmek, endüstrinin en sevdiği anlatıya oynuyor, yani Kongre çok geride ve teknolojiyi anlamıyor – bizi nasıl düzenleyebilirler?” George Washington Üniversitesi Veri Demokrasisi ve Politikası Enstitüsü’nde politika görevlisi ve eski bir Hill çalışanı olan Anna Lenhart diyor.
Aslında, Ocak 2021’den Ocak 2023’e kadar süren son Kongre’deki politikacılar, AI ile ilgili bir ton yasa çıkardı. Lenhart, o dönemde önerilen tüm AI düzenlemelerinin bu temiz listesini bir araya getirdi. Risk değerlendirmelerinden şeffaflığa ve veri korumaya kadar her şeyi kapsarlar. Hiçbiri başkanın masasına gelmedi, ancak vızıldayan (veya birçok kişiye göre korkutucu) yeni üretken AI araçlarının Washington’un dikkatini çektiği göz önüne alındığında, Lenhart bazılarının yenilenmesini ve şu veya bu şekilde yeniden ortaya çıkmasını bekliyor.
Göz önünde bulundurmanız gereken birkaç tane var.
Algoritmik Sorumluluk Yasası
Bu yasa tasarısı, ABD Kongresi ve Senatosundaki Demokratlar tarafından 2022’de, ChatGPT’den önce, insanların ağrı kesici ilaçları reddetmesi veya ipotek başvurularını reddetmesi gibi otomatik karar alma sistemlerinin somut zararlarını ele almak için sunuldu.