Mahkumlar gerçek dünya becerilerini öğrenmek için VR kullanıyor

JYACAP’ın öncülü, hapsedilirken elde etme şansını kaçırdıkları temel becerileri öğrenmenin, bu genç müebbetlere serbest kaldıktan sonra başarı için en iyi şanslarını sağlayacağıdır. Bu zorlu bir meydan okuma. Güvenlik endişeleri nedeniyle, internete sınırlı erişimleri vardı. Artık yetişkin olmalarına rağmen, çoğu akıllı telefon veya dizüstü bilgisayar kullanmamış, hatta görmemiştir. Ya da kredi kartı vardı. Colorado Islah Departmanı geçici hapishane müdürü Melissa Smith, “Kısıtlı bir ortamda onlara bu fırsatları vermenin bir yolunu bulmalıydık,” diyor.

Kullanımı henüz yaygın olmasa da, Ohio’dan New Mexico’ya kadar bir avuç eyalet ceza infaz dairesi, bir yanıt olarak sanal gerçekliğe yöneldi. Hedefler, saldırgan davranışın azaltılmasına yardımcı olmaktan kurbanlarla empati kurmaya ve Colorado örneğinde olduğu gibi yeniden suç işlemeyi azaltmaya kadar çeşitlilik gösteriyor. Eyaletin hapishane bütçesi 1 milyar dolara yakın olmasına rağmen, Colorado yaklaşık %50 ile ülkedeki en kötü hapishaneye dönüş oranlarından birine sahip. Ulusal olarak, her yıl eyalet ve federal cezaevlerinden salıverilen 600.000 kişinin üçte ikisi üç yıl içinde yeniden tutuklanacak.

VR, bu istatistikleri tersine çevirmeye yardımcı olması amaçlanan hantal bir kaynak ve program yapbozunun uzun süredir kayıp olan parçası mı? Yoksa hapsedilmiş kişileri hapishanenin ötesindeki hayata yeterince hazırlamakta başarısız olacak başka bir deney mi? Bobbie Ticknor, “Sihirli kurşun olmayacak, ancak birçok insan için çok güçlü olduğunu düşündüğüm bir araç çünkü onlara öğretmeye çalıştığımız şeyi uygulama şansları asla olmuyor” diyor. Valdosta Eyalet Üniversitesi’nde ceza adaleti doçenti. “Bence bulabildiğimiz her şeyi kullanmalı ve neyin en iyi işe yaradığını görmeliyiz.”

Ticknor gibi savunucular, sanal gerçekliğin hapsedilmiş insanları modern yaşamın görüntülerine ve seslerine kaptırabileceğini ve güvenli bir düzeltme ortamında dijital okuryazarlık geliştirmelerine yardımcı olabileceğini söylüyor. Ethan Moeller, “Rol oynarken, yeni bir beceri öğrenirken, onları gerçek dünyada yapmaları gereken şeyi yapmaya ne kadar yaklaştırabilirseniz o kadar iyi,” diyor. kuruluşların sanal gerçeklik araçlarını başarıyla uygulamalarına yardımcı olan Virtual Training Partners’ın kurucusu ve genel müdürü. “VR bunu diğer tüm eğitim araçlarından daha iyi yapıyor.”

Diğerleri daha şüpheci. Drexel Üniversitesi’nde Philadelphia hapishanelerinde haftalık kriminoloji kursları yöneten bir doçent olan Dr. Cyndi Rickards gibi. Hapsedilen kişilerin sırtlarında “mahkum etiketi” vardır. Bu insanlıktan çıkarıcı bir sistem,” diyor, “bu yüzden VR’nin onları cezalandırıcı bir sisteme girdikten sonra toplumla yeniden bütünleştireceğini öne sürmek… insanları daha da nesneleştiriyor, insanları insanlıktan çıkarma modelini sürdürüyor ve ben okumadım İnsanları sağlıklı ve katkıda bulunan bir toplumun üyeleri haline getirmek için kullanmamız gereken yolun bu olduğuna dair herhangi bir ikna edici kanıt yok.