2 milyon yıllık antik DNA ile rekor kırıldı

DNA zamanla parçalanır, yani yaşlandıkça parçalar küçülür; ta ki tespit edilecek hiçbir şey kalmayana kadar. Parçalar ne kadar kısa olursa, onları belirli bir bitki veya hayvan grubuna atamak o kadar zor olur.

Meslektaşlarıyla birlikte 2006 yılında Grönland örnekleri üzerinde çalışmaya başladıklarını söyleyen Willerslev, “Büyük hasar paterni, bunun eski DNA olduğunu çok açık bir şekilde ortaya koydu” diyor. [species] Bulduğunuz şeyler bugün gördüklerinize çok da benzemiyor.”

Danimarkalı ekip, buldukları DNA’nın donma sıcaklıklarında korunduğunu ve kil ve kuartsa bağlı olduğu için bozulma sürecini de yavaşlattığını söylüyor.

Araştırmacıların zamanın tam olarak ne kadar gerisini görebilecekleri açık bir soru olmaya devam ediyor. McMaster Üniversitesi’nde eski DNA’yı incelemek için yöntemler geliştiren doktora sonrası araştırmacı Tyler Murchie, “Muhtemelen sınıra yakınız, ama kim bilir,” diyor. Hollandalı araştırmacıların “bu ekosistemin sağlam bir yeniden inşasını oluşturmak” için birkaç tekniği birleştirmede başarılı olduklarını belirtiyor.

Willerslev bir keresinde, DNA’yı bir milyon yıldan daha önce yaşamış herhangi bir şeyden kurtarmanın imkansız olacağını tahmin etmişti. Artık rekoru kırdığına göre sınırın nerede olduğunu söylemek istemiyor. “… iki kat daha geriye gidebilirsek hiç şaşırmam,” diyor. “Ama bunu garanti etmem.”