Dünya muhtemelen 1000 yıl boyunca öldürücü bir asteroitten korunmuştur.

Yaklaşık 66 milyon yıl önce, dinozorların kısmen 10 kilometre genişliğindeki bir asteroitin etkisiyle yok olduğuna ve erimiş molozların yağmasıyla karadaki yaşamın çoğunu birkaç saat içinde öldürdüğüne inanılıyor. Etki aynı zamanda gezegenimizi toz ve kurumla kaplayarak güneş ışığını engelledi ve onlarca yıl süren bir kışa neden oldu.

Neyse ki, bu tür etkilerin nadir olduğunu biliyoruz. NASA daha önce, bir kilometreden daha büyük bir asteroitten kaynaklanan bunun gibi bir uygarlığı sona erdiren olayın gezegenimizin başına yalnızca birkaç milyon yılda bir geldiğini tahmin etmişti. Tek sorun, şu an için tamamen göz ardı edememiş olmamızdı.

Ancak Fuentes-Muñoz ve meslektaşları öyle yaptıklarını düşünüyorlar. NASA’nın Dünya’ya yakın ve bir kilometreden daha büyük asteroitler kataloğunun şu anda %95’inin tamamlandığı ve bu tür yaklaşık 1000 nesnenin var olduğu biliniyor. Bu asteroitlerin yörüngelerini izlemek, gökbilimcilerin Jüpiter’in yerçekimi gibi faktörleri hesaba katarak, bundan yaklaşık bir yüzyıl sonrasına kadar yollarını tahmin etmelerine olanak tanır.

Bu son çalışmada, araştırmacılar farklı bir yöntem kullandılar, asteroitlerin yörüngelerinde Dünya’ya ne zaman yaklaşmaları beklendiğini modellediler ve bu tahminleri 1000 yıl ileriye taşıdılar.

Çalışmanın yazarlarından biri olan NASA’nın California’daki Jet Propulsion Laboratuvarı’ndaki Yakın Dünya Nesneleri Çalışmaları Merkezi’nden Davide Farnocchia, “Daha uzun bir zaman aralığında bir göz atmak için hesaplama açısından daha az yoğun bir yaklaşım bulduk” diyor. Ekip, “nesneyi Dünya’ya yaklaştırabilecek yörünge fraksiyonu”nu belirleyerek, çarpma risklerini diğer yöntemlerle mümkün olandan çok daha uzakta modellemeyi başardı.

Ekip tarafından modellenen asteroitlerden çarpma riski en yüksek olanına 1994 PC1 adı verildi. Yaklaşık bir kilometre genişliğinde taşlı bir asteroit olan bu nesnenin, önümüzdeki 1000 yıl içinde ayın yörüngesinden geçme şansının %0,000151 olduğu bulundu. İnanılmaz derecede küçük olsa da, bu, diğer herhangi bir asteroitin oluşturduğu riskten 10 kat daha yüksekti.

Fuentes-Muñoz, “Hala çarpışması pek olası değil” diyor. “Ama çok iyi bir bilimsel fırsat olacak, çünkü bize çok yakın devasa bir asteroit olacak.”

Çalışma kısmen, 1998’de NASA’dan Dünya’ya yakın bir kilometreden daha büyük asteroitlerin %90’ını kataloglamasını isteyen ABD Kongresi’nden gelen bir talepten ilham aldı. Farnocchia, “Genel olarak, Dünya’ya önemli ölçüde zarar verebilecek asteroit çarpmaları son derece olası değildir” diyor. “Her ihtimale karşı, durum tespiti yapıyoruz.”