Üç ebeveynli bebek tekniği, ciddi hastalık riski taşıyan bebekler yaratabilir

İşe yaramadığı bir vaka biliyoruz. PGT’nin annenin “kötü” mtDNA’sının yaklaşık %12’sine sahip olduğunu ortaya çıkardığı bir embriyodan bir bebek doğdu. Ancak bebek doğduğunda bu oran %50’ye kadar çıkmıştı. Bu bebeğin atipik beyin gelişimi, davranış sorunları ve beyin kanaması geçirdiğine dair işaretler dahil olmak üzere çok sayıda semptomu vardı.

Mitokondriyal hastalığı taramak için PGT kullandıktan sonra sadece az sayıda bebek doğmuştur, bu nedenle yine sonuç çıkarmak zordur. Heindryckx, tedaviye öncülük eden ve 2006’dan beri tedaviyi sunan Fransız merkezinin yakın zamanda bu şekilde dünyaya gelen yalnızca 29 bebek olduğunu bildirdiğini söylüyor. Kendi merkezi son 10 yılda sadece dört beş bebeğin doğumunda kullandı. Ve MRT’ye geri döndürmede olduğu gibi, doğumda hastalıksız olan bebeklerin yaşlandıkça hastalanma ihtimalleri vardır.

Heindryckx, “Bu endişe verici” diyor. “PGT’den sonra doğan bebekleri de takip etmeliyiz, çünkü bu geri dönüş orada da olabilir.”

Tehlikeli bir seçenek mi?

Bu arada bu MRT için ne anlama geliyor? Newcastle ekibi denemesine devam etmeyi planlarken, diğerleri, en azından şimdilik, mitokondriyal hastalık için MRT kullanımına ara vermemiz ve bunun yerine bu hastalıkları taşımayan insanlarda çalışmamız gerektiği konusunda uyarıyor. kısırlık ile.

Mazur, mitokondriyal hastalık için MRT kullanmayı reddediyor. Ve Heindryckx, riskin kendisi için çok yüksek olduğunu söylüyor; %20’lik bir geri dönüş riskiyle, kurumundaki etik kurulun mitokondriyal hastalık için MRT kullanmasına hiçbir şekilde izin vermediğini söylüyor.

Mertes, MRT denemelerinin hiçbir zaman hayranı olmadığını söylüyor. Bilim adamları, denemelerin hiçbir zaman risksiz olmayacağını ve mükemmel derecede iyi donör yumurtaları ve embriyolarının potansiyel olarak israf edilmesini içerdiklerini önceden biliyorlardı. “Sonuçta, hastalara alternatiflerinden daha tehlikeli bir seçenek sunuyorsunuz” diyor.

Mertes, MRT gibi deneysel tedavilerin, ebeveynlerin çocuklarıyla genetik bir bağa sahip olmasının çok önemli olduğu fikrini güçlendirmeye de yardımcı olduğunu söylüyor. “Ödemeniz gereken bedel çocuğunuzun sağlığı için bir risk oluşturuyorsa, bu genetik bağlantıya sahip olmanın bu kadar önemli olup olmadığını sorgulamak daha akıllıca olmaz mı?” o soruyor. Ebeveynler, örneğin kendi yumurtalarının yerine bağışlanmış bir yumurta kullanmayı seçerek veya bir çocuk evlat edinerek MRT’nin getirdiği tüm risklerden kaçınabilirler.

Bu arada, MRT sunan kliniklerin sağladıkları bilgileri güncellemeleri gerekiyor, böylece “insanlar bunun aldıkları çok gerçek bir risk olduğunu biliyorlar” diyor Mertes. Ve hem o hem de Prior, tedavinin “ihtiyacı olan” veya en azından çocuklarına genetik bir bağ istedikleri konusunda kararlı olanlarla sınırlandırılması gerektiğini düşünüyor.

Mitalipov, kendisi gibi bilim adamlarının sonunda mitokondriyal tersine dönmeye bir çözüm bulacağından emin. “Sadece bunun neden olduğunu anlamamız gerekiyor” diyor. “Şimdiye kadar hiçbir ipucu yok… ama bize biraz zaman verin.”