NASA’nın aya dönüşü sert bir başlangıç ​​yaptı

Elli yıl sonra, NASA’nın astronotları ay yüzeyine geri gönderme planı var. Yunan mitolojisindeki Apollon’un kız kardeşinden sonra Artemis olarak anılan proje, ayın yeni bir bölgesini ziyaret etmeyi ve yeni örnekler almayı amaçlıyor, bu sefer güneşliklerin arkasında ilk kadın ve ilk beyaz olmayan insan da dahil olmak üzere yeni yüzler var.

Bu planın başarılı olup olmayacağı ve yeni bir aya inişin, NASA liderliğinin umduğu gibi, uzay araştırmalarında yeni bir “Artemis kuşağına” ilham verip vermeyeceği bir tartışma konusu. Artemis ile çoğu kişinin umduğundan daha erken boşa çıkan Apollo programı arasındaki farklar kesinlikle çok büyük. Artemis, Cernan ve seleflerini başlatan vizyondan daha az kesin, daha az çevik ve çok daha az sağlam bir uzay keşfi vizyonu üzerine inşa edilmiştir. Apollo’nun Amerikan yaratıcılığının ve kapitalizmin gücünün yüksek fiyatlı bir anıtı olarak tasarlandığı ve uygulandığı yerde, kardeş programı daha çok Amerikan siyasetinin ve atalet gücünün bir yansımasıdır.

Program resmi olarak sadece üç yaşında olmasına rağmen, Artemis’in unsurları uzun yıllardır, hatta on yıllardır üzerinde çalışılıyor. NASA’ya ve ABD’deki üniversite ortaklarına yayılan yan projeleri, çoğu durumda Trump yönetimi programa bir isim vermeden çok önce vardı. Kökenleri, yakıt doldurma sorunlarından önce bile zorluydu ve iki kasırga, Kasım ayındaki ilk lansmanını geciktirdi.

Artemis’in çok farklı amaçları var ve çok farklı gruplara hizmet ediyor. Bazı uzay tutkunları için bu, kolektif bilincimizde her zaman en büyük yeri alacak olan aya geri dönüş yoludur. Diğerleri için, Mars’a giden bir yolu temsil eder. Bazıları Artemis’i uzaydaki Amerikan üstünlüğünü geri kazanmanın bir yolu olarak görüyor; bu, uzay mekiği 2011’de emekliye ayrıldığında gözle görülür şekilde kaybolan bir şey. Muhtemelen, insanların aya ilk bakıp ne olduğunu merak ettikleri zaman başladı.

Projenin ilk görevi olan Artemis 1 adlı mürettebatsız bir test uçuşu, 16 Kasım’da gece yarısı uzaya fırladı. Şimdiye kadar fırlatılan en güçlü roket olan Uzay Fırlatma Sistemi (SLS) tarafından uzaya taşındı. Özgürlük Anıtı’ndan 15 fit daha uzun olan SLS, hem tahrik hem de programatik stilde atası olan uzay mekiğine benzemesini sağlayan beyaz iticilerle çevrelenmiş turuncu bir ana tanktan oluşur. Çok sayıda kaçırılan teslim tarihi ve Kongre’den gelen eleştirilerin ardından, çok sayıda Beyaz Saray sakini ve NASA’nın kendi denetçileri, uzay araştırmaları hayranları ve bilim adamları aya geri dönmek için can attılar.

Ancak Artemis’i gölgede bırakan rahatsız edici gerçek, taşıyacağı ay görevlerinin değil, roketin uzun süredir NASA’nın insanlı uzay uçuşu programının birincil hedefi olması. Roketin tam olarak nereye gittiği her zaman ikincil olmuştur ve hedef birçok kez değişmiştir. Bir şeyler ters giderse veya SLS çok pahalı veya sürdürülemez kabul edilirse, tüm ay programının başarısız olma veya en azından benzer şekilde değerlendirilme şansı vardır. Bu, yarım asırdır ilk kez insanları ay yüzeyine döndürme çabası için sallantılı, belirsiz bir başlangıç ​​ve bu dönüşü, eğer gerçekleşirse, çok kısa bir süre yapabilir.

1 Şubat 2003’te, Teksas’ın üzerindeki gökyüzü, gündüz meteor yağmuru gibi görünen bir şeyle parladı. Parlak nesneler uzay mekiğinin parçalarıydı. Kolombiya, Dünya atmosferine 28. kez yeniden girişi sırasında parçalandı. Ülke mekiğin yedi mürettebatının yasını tutarken, Başkan George W. Bush NASA için yeni bir yol üzerinde çalışmaya başladı.

Artemis’in kökleri bu çabadadır. Ocak 2004’te, bir yıldan az bir süre sonra Kolombiya Bir felaketin ardından Bush, bir Uzay Keşfi Vizyonu ilan etti; bu, mekiğin 2011 yılına kadar kullanımdan kaldırılması, 2016 yılına kadar Uluslararası Uzay İstasyonunun boşaltılması ve bunların yerine Constellation adlı yeni bir program getirilmesini öngören uzay programının yeniden tasavvuru. Constellation, Ares adlı, aya ve hatta Mars’a fırlatılabilen yeni, yapılandırılabilir bir roketten oluşacaktı; Orion adı verilen alçak Dünya yörüngesi için yeni bir mürettebat aracı; ve Altair adında yeni bir aya iniş aracı.