yeniden yönlendirme | MIT Teknoloji İncelemesi
MIT’ye gitmenin hayallerimi gerçekleştirmenin gerekli bir parçası olduğuna giderek daha fazla ikna oldum. Ve yine de olmayacaktı.
Uzun ufuklu problemlerin en zor yanlarından biri de budur: genellikle bulduğunuz ilk plan işe yaramaz.
İlk şokumu ve hayal kırıklığımı atlattıktan sonra, uzun vadeli hedefimin tamamen başarısız olmadığını fark ettim; Diğer birçok harika okula kabul edildim. Durumu en iyi şekilde değerlendirmeye kararlı olarak, kararım konusunda sistematik olmaya çalıştım. Bir kolejde istediğimi düşündüğüm her şeyi yakalamak için ayrıntılı bir kriterler seti oluşturdum ve her birine önem derecesine göre bir ağırlık verdim. Sonra çevrimiçi forumları taradım, mevcut öğrencilerle konuştum ve hatta tüm seçeneklerimi bizzat ziyaret ettim. Kriterlerimin her biri için sayıları doldurdum ve her okul için bir final puanı hesapladım. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bu puanlar bana MIT’ye oldukça benzeyen büyük bir teknik kurum seçmem gerektiğini söyledi. Ancak, yapmadığımı fark ettim beğenmek bu cevap, çünkü belirli bir küçük liberal sanat okuluna giderek daha fazla aşık olmuştum. Elektronik tablomdaki sayılarla oynamayı denedim ama ne olursa olsun, puanı hiçbir zaman listenin en üstüne çıkmadı; kriterlerim basitçe ona karşı istiflendi. Sonunda, karar verme süresinin arifesinde, ayrıntılı elektronik tablomu sildim ve kalbimin sesini dinledim.
Bu, uzun ufuklu problemlerle ilgili başka bir şeydir: siz onları çözmeye başladığınızda işler değişir. Önceden fikirlerinizden ne kadar emin olursanız olun, herhangi biri yeni bilgiler karşısında değişebilir.
Görünüşe göre, o sosyal bilimler okuluna gitmek verdiğim en iyi kararlardan biri oldu. Derinlemesine teknik konuları çalışmalıyım, ama aynı zamanda felsefe, tefekkür pratiği ve hatta topluluk önünde konuşma ile ilgili ilgi alanlarımı da keşfetmeliyim. Teknoloji ve icat konusunda inanılmaz derecede tutkulu olan insanlarla çalışmalı ve onlardan bir şeyler öğrenmeliyim ama aynı zamanda ufkumu varlığından haberdar olmadığım alanlara genişleten insanlarla da arkadaş oldum. Ve aşık oldum ve kalp kırıklığı yaşadım. Sonuç olarak, beni yalnızca daha iyi bir mühendis ve bilim adamı yapmakla kalmayıp, aynı zamanda -düşünmeyi seviyorum- daha iyi, daha düşünceli ve daha bilinçli bir insan yapan dönüştürücü bir deneyim yaşadım.
Lisans yıllarım aynı zamanda bir mucit olma yolunun belirginleşmesine de yardımcı oldu. Robotik ve yapay zeka araştırmalarına dahil oldum ve kişisel ev robotları yaratma hayaline katkıda bulunma konusunda son derece tutkulu olduğumu fark ettim. Bana bu alanda araştırmacı olmanın uygun bir kariyer seçeneği olduğunu gösteren ilham verici akıl hocalarıyla tanıştım. Hem akademik hem de endüstri ortamlarında ilginç problemler üzerinde çalışmam, ilgi alanlarımla ilgili henüz ne kadar çok şey keşfetmem gerektiğini anlamamı sağladı. İlginç bir olay dönüşünde, MIT’nin doktora programına başvurmaya karar verdim ve CSAIL’e kabul edildim; burada artık her gün tutkulu insanlarla zor ama önemli sorunlar üzerinde çalışacağım.
Geriye dönüp baktığımda, olayların nasıl sonuçlanmış olabileceğine her zaman hayret etmişimdir. Lisede MIT’ye kabul edilebilirdim. Kabul edildiğim diğer okullardan birini seçebilirdim. Üniversitede farklı bir ana dal seçebilir veya farklı bir araştırma grubuna katılabilirdim. Bu kararlardan herhangi birinin nasıl sonuçlanacağı hakkında hiçbir fikrim yoktu ve yine de her biri beni şu an bulunduğum yere götürmek için çok önemliydi. Belki de bu diğer senaryoların çoğunda aynı noktaya gelirdim. Belki de benim bu versiyonlarımdan bazıları yolculuklarından benimkinden daha memnun olurdu. Sanırım asla bilemeyeceğim. Ancak, biliyorum ki gerçekten Gerçekten beğenmek Bu Benim versiyonum ve beni buraya getiren tesadüfi, öngörülemeyen ve bazen acı veren olaylara minnettarım.
Sanırım bu, uzun ufuklu problemlerle ilgili başka bir şey: onları çözmek için sonsuz sayıda yol var, ancak bu yollardan herhangi birinde hangi sonraki adımın atılacağı asla tam olarak net değil. Elimizden geldiğince o anda karar vermeli ve geriye dönüp baktığımızda tüm noktaların birleşeceğine güvenmeliyiz.
Şimdi, keşke robotlarımın tüm bunları anlamasını sağlayabilseydim.
Nishanth Kumar, robotları daha akıllı hale getirmek için çalıştığı CSAIL’de Öğrenme ve Zeka Sistemleri Grubunda ikinci sınıf bir yüksek lisans öğrencisidir. Araştırma dışında bilim kurgu okumaktan ve yazmaktan, masa tenisi oynamaktan ve baharatlı yiyecekler pişirmekten hoşlanıyor.