Bir hafıza protezi, beyni hasar görmüş kişilerde hafızayı geri yükleyebilir

“Beyin hasarı hastaları ilk olacak [candidates]”diyor Song. Bu tür yaralanmalar beynin belirli bölgelerini etkileme eğilimindedir. Hipokampus yaralanmalarını hedeflemek, beynin birçok bölgesinde hasara yol açma eğiliminde olan Alzheimer gibi dejeneratif hastalıklardan daha kolay olacaktır.

Jacobs, “Bir gün hipokampüsü başka bir şeyle değiştirmemiz bana mümkün görünüyor” diyor. Ancak sağlıklı bir hipokampüsü tam olarak kopyalamanın zor olacağına dikkat çekiyor – yapı on milyonlarca nöron içeriyor. “Bir avuç elektrotun hipokampustaki milyonlarca nöronun yerini nasıl alabileceğini hayal etmek biraz zor” diyor.

WAKE FOREST TIP MERKEZİ

Çalışmada kullanılan elektrotlar yaklaşık bir milimetre genişliğinde ve tüm gönüllüler onları hipokampüse ulaşmak için beyne yeterince derine yerleştirdiler – yaklaşık 10 santimetre derinliğe. Song, modern araştırma standartlarına göre oldukça kaba olduklarını ve yalnızca yaklaşık 40 ila 100 nöron arasında kayıt yapabildiklerini söylüyor. Hafıza bozukluklarını tedavi etmek için tasarlanan herhangi bir hafıza protezi, yüzlerce veya binlerce nörondan kayıt yapmalarına ve onları uyarmalarına izin veren yüzlerce temas noktasına sahip beyin elektrotları gerektireceğini söylüyor.

Hampson, Song ve meslektaşları, hafıza protezinin pratikte nasıl çalışabileceğini henüz çözemediler. Örneğin, cihazın her zaman çalışır durumda olması mantıklı olmayabilir – hafıza bozukluğu olan kişilerin hatırlaması gerekmeyen, çöpü dışarı atmak gibi birçok yaşam deneyimi vardır. “Neden israf [brain] Uzay?” Jacobs diyor.

Song, protezin, cihazın çalışması gerekip gerekmediğini -belki de beynin ne zaman öğrenmeye hazır durumda olması gerektiğini tespit ederek- söyleyebilecek bir tür cihazla birlikte kullanılabileceğini düşünüyor.

Ve Song, bir hafıza protezinin bir gecede çalışıp çalışmayacağını henüz bilmiyor. Uyuduğumuzda, hipokampusun gün içinde kodlanan bazı anıları tekrarlayarak beynin diğer bölgelerinde konsolide ettiği düşünülmektedir. Song ve meslektaşları, bu tekrarı tekrarlayan bir hafıza protezinin hafızayı iyileştirip geliştirmediğini veya bir kişi uyurken hipokampusu uyarmanın iyi bir fikir olup olmadığını bilmiyorlar.

Shapiro, her iki durumda da protezin hala klinik kullanımdan biraz uzak olduğunu söylüyor. “Prensip olarak işe yarayabileceğini düşünüyorum” diyor. “[But] Hipokampal işlevi değiştirmek için bu tür bir yaklaşımı kullanabilmek için hafıza hakkında yeterince bilgi sahibi olmamız için daha çok yolumuz var.”