Çevresel aktivizmin ön saflarında kırk yıl

Doktora öğrencisi olarak MIT’nin çevre konularındaki ilk lisans dersini veren Yaffee, “MIT bana birçok yönden yardımcı oldu” diyor. “Kitleme en iyi şekilde nasıl ulaşacağımı sınıfta öğrendim” diyor. “DUSP bana karar verme dinamiklerini ve süreçlerini de öğretti. Ve son olarak ama kesinlikle en az değil, hayatımın aşkı ve en yakın meslektaşım Julia Wondolleck ile tanıştığım yer MIT’deydi.” Yaffee ve Wondolleck, MCP ’80, Doktora ’83, DUSP’de iki yıl çalıştılar ve 1983’te MIT şapelinde evlendiler. Michigan Üniversitesi’nde 38 yıl öğretmenlik yaptıktan sonra kısa süre önce emekli oldu.

Altı kitap yazmış veya ortak yazarlardan biri olan Yaffee, kırk yılı boyunca çevresel aktivizm ve eğitimin ön saflarında sayısız evrim ve değişiklik gördü. “1970’lerde sorunlar çok daha yereldi ve aktivizm daha çok tabandandı” diyor. “Eylem konusunda fikir birliğine varmak çok daha kolaydı. Çevre sorunlarının yerelden küresele yayıldığı günümüzde, özellikle ulusal sınırların ötesinde çalışırken ilgi çekmek çok daha zor. Tartışma aynı zamanda geçmişe göre çok daha politikleşmiş durumda. Sosyal medya, bilim ve uzmanlık konusunda geniş bir şüphecilik oluşmasına yardımcı oldu.”

Bu zorluklara ve iklim değişikliğinin yarattığı gerçek tehdide rağmen, Yaffee ne coşkusunu ne de haklı öfkesini kaybetmedi. Sınıfta her gün hala umut için nedenler bulduğunu ve kendisi, meslektaşları ve öğrencileri, Michigan’daki Çevre ve Sürdürülebilirlik Okulu’nda yönettiği bir caz grubu olan Ecotones’ta birlikte çaldıkları her zaman söylüyor.

Klavye çalan Yaffee, “Müzik yapmak birçok yönden sınıfta öğrettiğim müzakere tekniklerine çok benziyor” diyor. “Birçok uyumsuz parçanız var ve bunları bir araya getirmek için bir süreç bulmanız gerekiyor, böylece ortaya sadece gürültü değil müzik çıkıyor.”