Sınırsız insan organından oluşan bir fabrika hayal eden bilim adamı

Baskı akciğerleri

United, 2023’te hazır olacak ve ertesi yıl başlayacak bir klinik deneyi destekleyecek yeni, mikrop geçirmez bir domuz tesisi inşa ettiğini söylüyor. Rothblatt’ın mimari sunumunda gösterilen fantastik ticari domuz fabrikası değil, ama ona doğru bir basamak. Sonunda Rothblatt, tek bir tesisin tüm ülke için organ tedarik edebileceğine ve onları tamamen elektrikli hava ambulansları aracılığıyla teslim edebileceğine inanıyor. Yaz boyunca, yatırım yaptığı bir havacılık şirketi olan Beta Technologies’in Kuzey Carolina’dan Arkansas’a dikey kaldırmalı bir elektrikli uçağı 1.000 deniz milinden fazla uçurduğunu iddia ediyor.

İronik bir şekilde, domuzlar hiçbir zaman Rothblatt’ın kızının ihtiyaç duyabileceği akciğerlerin kaynağı olmayabilir. Bunun nedeni, akciğerlerin hassas olması ve bağışıklık saldırısına karşı daha duyarlı olmasıdır. 2018 yılına gelindiğinde sonuçlar netleşiyordu. Şirket domuzlara her yeni gen düzenlemesi eklediğinde, maymunlara nakledilen kalpler ve böbrekler fazladan birkaç hafta veya ay dayanıyordu. Ama ciğerleri düzelmiyordu. Maymunlara nakledildikten sonra, domuz akciğerleri defalarca iki hafta dayandı ve sonra aniden iflas etti.

“Aslında vücudun 3 boyutlu olarak basılamayan hiçbir parçası olmadığına inanıyorum.”

martine rothblatt

Akciğer yaratmak için, Rothblatt farklı bir yaklaşım üzerine bahse giriyor ve 3D yazıcılarla akciğer yapmaya çalışan bir “organ üretim” şirketi kuruyor. Bu çaba şimdi, araştırmacıların biyopolimerlerden ayrıntılı akciğer modelleri bastığı Manchester, New Hampshire’daki eski bir tekstil fabrikasında yürütülüyor. Nihai fikir, bu yapıları, belirli hastaların dokusundan büyütülen hücreler (teknolojinin bir versiyonunda) dahil olmak üzere insan hücreleriyle tohumlamaktır. Bunlar, bağışıklık reddi riski olmadan mükemmel eşleşmeler olacaktır.

Geçtiğimiz baharda Rothblatt, “her türden, her yerde, şimdiye kadarki en karmaşık 3D baskılı nesne” olarak adlandırdığı bir dizi basılı “akciğer”i tanıttı. United’a göre, yaklaşık bir futbol topu büyüklüğündeki süngerimsi yapı, 4.000 kilometrelik kılcal kanallar, akciğer keselerini taklit eden ayrıntılı boşluklar ve toplam 44 trilyon “voksel” veya ayrı ayrı basılı konumlar içeriyor. Baskı, bir projektörü ışık ışınlarının temas ettiği her yerde katılaşan bir polimer fıçısına hedefleyerek çalışan, dijital ışık işleme adı verilen bir yöntemle gerçekleştirildi. Bu kadar ayrıntılı bir yapıyı basmak biraz zaman alır – üç hafta – ama yöntem, bazıları tek bir hücreden büyük olmayan herhangi bir şeklin oluşturulmasına izin verir. Rothblatt, baskı sürecinin hassasiyetini ABD’yi boydan boya kat etmeye ve merkez çizgiden asla bir insan saçı genişliğinden fazla sapmamaya benzetti.

Rothblatt, Haziran ayında California’daki bir toplantıda basılı akciğer iskelelerini sunarken, “Aslında, kolonlar ve beyin dokusu dahil olmak üzere, vücudun 3D yazdırılamayan hiçbir parçası olmadığına inanıyorum” dedi.

Bazı bilim adamları, biyobaskıcılığın bir araştırma projesi olarak kaldığını söylüyor ve ne kadar detaylı olursa olsun cansız polimerlerin gerçek bir organla karşılaştırılmasının gerekip gerekmediğini sorguluyor. Harvard Üniversitesi’nde biyobaskı alanında çalışan Jennifer Lewis, “Bundan akciğere gitmek için uzun bir yol var” diyor. Geçit töreninde yağmur yağmak istemiyorum ve önemli bir yatırım yapıldı, bu yüzden bazı akıllı beyinler orada bir şeyler görüyor. Ama benim açımdan, bu oldukça abartılı oldu. Yine, bu bir iskele. Güzel bir şekil ama bir akciğer değil.” Lewis ve diğer araştırmacılar, basılı yapılara gerçek hayatı solumanın ne kadar mümkün olacağını sorguluyor. İnsan hücrelerini bir iskeleye yapıştırmak, bir akciğerin karmaşık işlevlerine sahip çalışan dokular halinde organize olacaklarını garanti etmez.

Rothblatt şüphecilerin farkında ve teknolojinin ne kadar zor olduğunu biliyor. Diğer insanların bunun asla işe yaramayacağını düşündüğünü biliyor. Bu onu durdurmuyor. Bunun yerine, bunu diğer insanların çözemediği sorunları çözmek için bir sonraki şansı olarak görüyor. Bu yıl cerrahlara hitaben yaptığı bir konuşmada Rothblatt, ihtiyaç duyulacak trilyonlarca hücrenin büyütülmesi de dahil olmak üzere önümüzdeki zorluklar listesinden bahsetti. İlk üretilen akciğerlerin bu on yılda bir kişinin göğüs boşluğuna yerleştirileceğini tahmin ederek, “Bildiğim şey, bunu yapmanın herhangi bir fizik yasasını ihlal etmediğidir” dedi.

‘dan bir sahne ile konuşmasını noktaladı. 2001: Bir Uzay Destanı, bir maymun adamın bir kemiği yukarı fırlattığı ve Dünya’nın etrafında dönen bir uzay istasyonu olarak uçmaya başladığı yer. Rothblatt’ın yerine, bir gün ülke çapında sınırsız organ dağıtacağına inandığı sıfır karbonlu elektrikli uçağı kullanırken çekilmiş bir fotoğrafını koyması dışında.